ANNE KIZININ ÇAĞRISINI DUYDU…

Ruhsal İletişimlere her zaman bir portre çizerek başlarım. Elim çizime yöneltildiği için portresi çizilen kişinin kağıtta belirmesi sadece bir kaç dakika sürer. Sonra odadaki kişilerden birinin tanıyacağını ümit ederek salondakilere döner, kontrol ederim.

Çoğu zaman sözlü olarak da biraz bilgi verilmedikçe çizilen kişinin tanındığını söylemek biraz zordur. Çünkü portresi çizilen kişi ruhsal dünyaya göç etmiş olabileceği gibi hala hayatta da olabilir, ve belki salonda da olabilir. Genelde biraz daha bilgi verildikçe portresi çizilen kişinin kimliği açıklık kazanmaya başlar, ve ancak o zaman resmi onlara verebilirim.

Bu portre için de iletişim kurmak isteyen kişinin bir anne olduğunu, ve kızına bir mesaj vermek istediğini söyleyene kadar kimse hemen tepki göstermedi. Arkasından mesaj verildiğinde, bir kişi portrenin kız kardeşi olduğunu, ve verilen mesajın derin bir anlamı olduğunu söyledi.

Gösteri bittiğinde portreyi aldı, ve kız kardeşi Elisabete Lima ile paylaştığını, ve onun cok sevindiğini bildirdi. Kız kardeşinin fotoğrafını ve portresinin kopyası ile mesajini iletti;

“Kiliseye gelmeyi, aklımdaki bir sorun için belki yol gösterecek bir mesaj alabilirim diye, çok istedim ama yapamadım. Ruhsal alemde olan annemin sorunumu duyduğunu öğrendiğimde cok mutlu oldum. Çizilen portrede kendimi tanıyabiliyorum ve verilen mesaji da kabul ediyorum. Cok mutluyum.”